Alles wat men wil weten over drenkelingen (reeds verdronken) zoals hoe hen te vinden, welke technieken te gebruiken bij opsporing, wat gebeurt er met hen onder water en de roep om hulp door achterblijvers zoals familieleden en vrienden.

Drenkeling slachtoffers

Deze pagina gaat alleen over
"Slachtoffers van verdrinking"

Alles wat men graag zou willen weten over drenkelingen (reeds verdronken) zoals hoe men hen kan opsporen, welke technieken daarvoor gebruikt kunnen worden, wat er met hen onder water gebeurd en de roep om hulp van familieleden, vrienden en kennissen.

WAARSCHUWING:

Deze pagina bevat extreem gevoelige informatie hetgeen voor psychische en emotionele problemen kan zorgen of erger b.v. wanneer iemand nauw verwant was aan een slachtoffer van verdrinking, emotioneel van aard is of niet ABSOLUUT zeker is dat de inhoud op deze pagina zonder psychische of emotionele problemen gelezen kan worden. In dat geval wordt deze persoon dringend verzocht de gegeven informatie door iemand anders te laten onderzoeken die zich daar wel toe in staat voelt.

Introductie

Deze pagina werd geschreven voor hen die op zoek zijn naar hulp of informatie over drenkelingen. Het begrip drenkeling omvat zowel personen die per ongelijk te water geraken en in nood verkeren als personen die verdronken zijn. Op deze pagina wordt met drenkeling alleen gedoeld op hen die door verdrinking om het leven zijn gekomen.

Ons bedrijf ontvangt jaarlijks diverse aanvragen van mensen of instanties die verzoeken hen bij te staan met apparatuur of te adviseren bij het opsporen van veelal vermisten waarvan aangenomen wordt dat zij het slachtoffer zijn geworden van verdrinking.

Het doel van deze pagina is o.a. om zoveel mogelijk technieken en andere middelen te bespreken die kunnen worden ingezet bij de opsporing van een drenkeling maar ook om (niet)-overheidsinstanties of individuele personen te informeren en te helpen wanneer zij op zoek zijn naar vermisten die vermoedelijk het slachtoffer werden van verdrinking.

Ons bedrijf wordt regelmatig verzocht om bijstand te verlenen in vermissingzaken omtrent vermoedelijke drenkelingen vanwege onze expertise in het gebruik van zeer speciale (extreme) hightech apparatuur zoals speciale Sonar appartuur, Magnetometers, Metaaldetectie, Geo- of Grondradar, ROV (Remotely Operated Vehicle ofwel onderwater robot), Videoapparatuur voor onderwater en meer. Deze apparatuur wordt normaal gesproken ingezet tijdens reguliere surveys maar ook bij het opsporen van drenkeling slachtoffers.

Op deze pagina wordt elk mogelijk aspect besproken dat ons bekend is bij het opsporen van drenkelingen en waarvan verwacht wordt dat het een bijdrage kan leveren aan hen die daarnaar op zoek zijn. Daarbij zal niet alleen aandacht worden geschonken aan de toe te passen technieken maar ook de biologische fases en aspecten die betrekking hebben op een drenkeling.

Dit om een zo volledig mogelijk beeld te verschaffen in hoe een verdronken lichaam reageert op de omgeving ten einde daarmee kennis te verkrijgen die nodig is bij het opsporen. Er wordt opnieuw ZEER DRINGEND op gewezen dat deze informatie extreem gevoelig kan zijn, zeker voor eventuele nabestaanden.

We zullen ook aandacht schenken aan specifieke verhalen en oproepen voor hulp van mensen die op zoek zijn naar een vermist persoon waarvan aangenomen wordt dat deze slachtoffer is geworden van verdrinking. Een ieder die deze pagina bezoekt wordt verzocht deze verhalen te onderzoeken om te zien of er hulp geboden kan worden.

Waaruit bestaat o.a. het "lijden of de pijn" van de nabestaanden?

In de afgelopen jaren heeft Metaldec International vele gevallen meegemaakt waarin een drenkeling betrokken was. De verhalen van nabestaanden waren allen even dramatisch waarbij men moet bedenken dat het voor vrijwel elke lijdende nabestaande van extreem belang is om te weten te komen wat er nu precies met hun geliefde is gebeurd.

Voor de nabestaanden is blijkbaar niets zo erg als het in onwetendheid blijven. De meeste achterblijvers wensen de "waarheid" te horen, hoe hard die ook is in plaats van in het duister te tasten naar wat hun geliefde nu precies is overkomen of waar deze zich bevindt.

Het lijkt steeds opnieuw van het grootste belang te zijn dat men het verhaal kent, een plaats kan geven en daarna kan berusten. Vooral het geven van een respectvolle rustplaats aan een verloren geliefde, ten einde hem/haar te gedenken, te kunnen rouwen en herinneringen te koesteren is van onschatbare waarde en van extreem groot belang.

(klik op de foto voor de website van "Slachtofferhulp")

Waarom voor de nabestaanden "logisch denken of redeneren" vaak niet helpt?

Alhoewel dit artikel over drenkelingen gaat, wilden we dit gedeelte toch niet weglaten. Met "hulpverleners" wordt in het nu volgende gedeelte voornamelijk gedoeld op hen die niet (volledig) "ervaren" zijn in de (na)zorg van nabestaanden. Het gestelde in dit artikel gaat ook zeker niet op in alle gevallen.

Het is zeer belangrijk voor hulpverleners die met nabestaanden contact hebben, te beseffen dat hun logische gedachtegang, redenatie en kijk op de realiteit veelal anders is in vergelijking met die van de nabestaanden.

Als voorbeeld is het misschien goed om een waar gebeurd ongeval aan te halen waarbij ouders hun 29 jarige dochter verloren. Officieel wordt zij echter nog steeds vermist. Hun kind verdronk doordat het jacht waarop zij sliep, op de Middellandse zee geramd werd door een vrachtschip. Het wrak werd door ons bedrijf gelokaliseerd met zeer geavanceerde apparatuur.

Opvolgend werden er uitvoerig video's en foto's van het wrak gemaakt, met vooral de nadruk op het ontstane gat dat het zinken had veroorzaakt. De onderzoekers (Surveyors) benaderden het bewijs dat door de apparatuur werd vastgelegd en de getuigenverklaringen van schepen die in de buurt waren geweest samen met die van de opvarenden die de ramp hadden overleeft met simpele logica.

De getuigenverklaringen tegenover het bewijs dat door de apparatuur werd vergaard was onweerlegbaar en het bleef onbetwist vanuit het standpunt van de onderzoekers dat daar op die plaats het stoffelijk overschot van de vermiste dochter moest liggen. Helaas bleek een berging onmogelijk.

Toch kon vooral de vader niet geloven dat zijn dochter daar op de bodem lag, op de plaats waar het wrak werd gevonden terwijl er geen twijfel over bestond dat het hier om zijn dochters schip ging. Hij geloofde stellig dat dit inderdaad HET wrak van zijn dochter was en nam aan dat ze daarop aanwezig moest zijn geweest op het moment van de aanvaring.

Echter in het kort gezegd twijfelde hij nog steeds of zijn dochter daar nu echt wel lag en dus overleden moest zijn? Een van de onderzoeker (surveyors) die het wrak gevonden had vroeg hem daarom op een dag voorzichtig naar zijn gedachten omtrent de vermissing? Zijn antwoord was glashelder en voor een ieder die dit leest waarschijnlijk zeer begrijpelijk.

Hij gaf zijn visie weer met de volgende woorden:

"Niemand heeft ooit het lichaam van mijn dochter "gezien" en wanneer dit al zo was, zouden ze dan met zekerheid kunnen stellen dat het hier niet om de stoffelijke resten van iemand anders ging? (er was namelijk nog een slachtoffer bij de aanvaring betrokken) Ik denk dat niemand van het survey team of anderen dit met 100% zekerheid kunnen vaststellen dus ben ik eens gaan denken; als ze nog in leven was, waar zou ze dan kunnen zijn en wat is er dan met haar gebeurd? Misschien heeft ze geheugenverlies door de klap zodat ze niet weet waar ze nu is of kan ze de weg naar huis niet vinden of misschien wordt ze door criminelen vastgehouden? Dan zou ze niet thuis KUNNEN komen"

Hij sprak veel in dit soort bewoordingen en het werd duidelijk na dit antwoord, dat ons rationele denken vaak van geen enkele waarde is voor mensen in deze situatie. De vader redeneerde anders, namelijk:

Als zijn dochter nog in leven was, wat weerhield haar dan al die jaren ervan terug naar huis te komen?

De onderzoekers echter, die zelf geen van allen zoiets ooit hadden meegemaakt redeneerden als volgt:

De dochter hield enorm van haar ouders, echter is ze nooit meer thuis gekomen. Ze hadden haar scheepswrak gevonden met daarin de afdruk van de boeg van het vrachtschip dat bij de aanvaring betrokken was, ze spraken zelfs met haar verloofde die in die nacht het ongeval overleefde maar haar niet kon redden en zelf ternauwernood kon ontsnappen terwijl hij haar "zag verdrinken". Het wrak werd gevonden, vrijwel precies op de aangegeven plaats waar het werd verwacht. Ze MOEST dus wel zijn verdronken en daar ergens liggen.

DIT ALLES WAS HOOGST WAARSCHIJNLIJK VAN GEEN ENKEL BELANG VOOR DE NABESTAANDEN.

Hun kijk op deze zaak was volledig anders en de reden waarom was simpel. Het was HOOP dat overwon tegenover logisch redeneren. Men moet bedenken dat in dit soort vermissingen er met grote zekerheid "aangenomen" wordt dat de vermiste is verdronken, echter de drenkeling blijft vermist dus wat is logica waard voor de nabestaanden?

Het laat duidelijk zien dat deze personen veel hulp nodig hebben ten einde hun leven weer op te kunnen pakken en het rouwproces te kunnen starten zodat ze uiteindelijk kunnen leven en omgaan met hun verdriet en het verlies of gemis een plaats kunnen geven.

De hulpverleners en surveyors die proberen een "slachtoffer van verdrinking" te lokaliseren moeten in gedachte houden dat ze NOOIT goed nieuws kunnen brengen. Er zijn namelijk maar twee opties:

Het slachtoffer kan niet worden gevonden zodat vele vragen en verlangens bij de nabestaanden blijven bestaan zonder afsluiting, vaak in combinatie met enige hoop, hoe klein die ook is.
Het slachtoffer wordt gevonden hetgeen alle hoop op het terugzien van de vermiste bij de nabestaanden vernietigd terwijl in het andere geval hoop blijft maar voorzien van pijn door het onbekende.

Daarom is het goed voor een ieder die betrokken is in een zaak als vermissing ten gevolge van verdrinkingsdood, te bedenken dat zij eigenlijk nooit iemand levend kunnen terugbrengen. Wanneer men al slaagt, wordt er altijd een dood lichaam terug bezorgd en dat is helaas de harde realiteit.

Aan wie is het de taak om drenkelingen op te sporen?

De meeste drenkelingen worden in Nederland voornamelijk opgespoord door onder andere overheidsinstellingen zoals Brandweer, Politie, KLPD, Kustwacht, Koninklijke Marine, Rijkswaterstaat en meer. In veel andere landen zijn vaak diverse stichtingen, verenigingen, instellingen, (overheid)organisaties en anderen betrokken bij het lokaliseren van drenkelingen.

Vaak wordt een drenkeling eerst als vermist opgegeven, veelal bij het locale politiebureau, dat daarna de opgave onderzoekt en beslist of en wanneer er een zoekactie wordt georganiseerd en of er inderdaad sprake kan zijn van een drenkeling. Wanneer de politie de zaak zodanig inschat dat de kans bestaat dat het hier gaat om een drenkeling, zal zij normaal gesproken een zoektocht opstarten op en onder water en vaak vanuit de lucht totdat zij beslissen dat het verder zoeken zinloos is.

In het geval van een ongeval (zoals een auto te water of verdronken zwemmer), zijn de eerste officiële hulpdiensten die ter plaatse arriveren, vaak de brandweer en/of politie die normaal gesproken op zich weer de hulp inroepen van o.a. Rijkswaterstaat en/of KLPD-DSRT die uitgerust zijn met speciale Side-Scan sonar apparatuur, duikers en dreg systemen maar ook de Hondenbrigade van de KLPD drenkelinghonden wordt vaak meteen ingeroepen wanneer mogelijk evenals helikopters.

Wie nog kan helpen wanneer de overheid niet meewerkt of dit niet kan?

In Nederland wordt het erg lastig om hulp te vinden wanneer de Politie of andere overheid hulpdiensten geen redenen kunnen vinden om aan te nemen dat een persoon daadwerkelijk het slachtoffer is geworden van verdrinking. Mensen zoeken vaak jarenlang naar hulp zonder enig resultaat. Hetzelfde gebeurd wanneer een survey (zoektocht) naar een drenkeling wordt gestaakt doordat de (vermeende) drenkeling niet gevonden kan worden. De achterblijvers vinden in de meeste gevallen de tijd die gespendeerd werd aan zo'n zoekactie veel te gering en wensen het daarom graag te verlengen maar met wie en wat en welke middelen?

In Nederland zijn de enige niet-overheidsorganisaties die bekend zijn bij de auteur (op het moment van dit schrijven), die zich bezig houden met het opsporen van drenkelingen en zich daarin ook daadwerkelijk bewezen hebben, de onderstaande stichtingen. Zij trainen hun honden en apparatuur regelmatig o.a. op het speuren naar de lucht die een drenkeling (stoffelijk overschot) loslaat door de waterkolom heen naar de oppervlakte, zodat zij deze tot relatief grote diepte onder water kunnen lokaliseren. De tot op dit moment, aan de auteur bekende stichtingen, die zich ook reeds bewezen hebben zijn:

SOAD (Stichting Opsporings Apparatuur Drenkelingen)

SOAD is voornamelijk gespecialiseerd in het opsporen van drenkelingen op de bodem door in het gebied van interesse een zogenaamde "dreg" over de bodem te slepen, een zeer ingenieus systeem dat zijn diensten en dat van de operators al heel vaak heeft bewezen. Men kan voorheen contact met hen opnemen middels de website maar ook door het tel. nr. 0527-683442 of via het kustwachtcentrum 0900-0111. Echter nu werken zij alleen op KLPD oproep en niet meer voor anderen.

Andere Stichtingen:

Er zijn in Nederland enkele stichtingen die als doelomschrijving hebben; vermiste personen op te sporen met behulp van b.v. drenkelinghonden (Drowning Dogs / Kadaver dogs) en andere ondersteunende middelen. Echter ligt het zwaartepunt meer bij de opsporing van drenkelingen m.g.v. drenkelinghonden en daarnaast wat andere middelen.

Dit artikel werd ook geschreven om mensen te informeren over welke apparatuur of middelen benodigd of nuttig zouden kunnen zijn in een gedegen survey (zoekoperatie)

Welke apparatuur of middelen kunnen gebruikt worden bij het opsporen van drenkelingen

(Deze tekst wordt binnenkort verder vertaald in het Nederlands)

Deployment of helicopters:

Helicopters are often deployed, mostly equipped with infra-red camera's as shown on the right-hand side, that are able to detect temperature differences as small as tenths of degrees.

On the left-hand side such photo was taken by the coast guard and shows a life raft in open sea with 9 survivors.

The infrared camera detects temperature differences and processes this data to a visual recognizable image. All objects have their own temperature that differs from other objects. When a relatively warm body is floating at the water surface, the generated or remaining heat in it's body causes the camera to see the difference in the surrounding water that has an other temperature.

It becomes harder to detect a drowning victim as soon as it is cooled off excessively or is already deceased because the body temperature will drop rapidly and tries to take on the surrounding water temperature. However in the morning or evening, the temperature of the air increases or drops rapidly while the water temperature will stay about the same. This will cause an increase of chance to detect a drowning victim again because a body, alive or dead will adapt more excessive to the surrounding air temperature then the water does. All this is only relevant when the drowning victim is floating at the surface.

Deployment of boats with dogs:

An aid in searching for missing persons, presumed drowned is the deployment of boats, surveying the surface in an attempt to visually locate the victim, also by means of binoculars. Often dogs are used in the boats to try to pick up the scent of a human.

It has been said that there is a huge difference in dogs, trained to locate alive human bodies like in earth quake areas, and dogs, trained to search specifically for deceased persons, in general by picking up the sense of a deteriorating human body.

One can compare it with a dog that was trained to locate drugs. It can never detect explosives and the other way around. Of course a dog can be trained on both as is with deceased drowning victims and earth quake victims, but we like not to comment on that because we are not specialized in that field.

The smell capacity of dogs is enormous compared to humans. Dogs can sense a human body, dead or alive, over a vast area, depending on wind direction and other factors. When a deceased body is in a decomposing state, the smell will be a lot stronger, even so much that humans can detect it also.

So for dogs it will be much easier to detect a deteriorating body and that increases the further the body is deteriorating. In the deteriorating process, when a body lies (deep) on the bottom underwater, it releases decomposing gasses that a dog will sense so in a way a dog can penetrate also deep waters to find a body on the bottom, thanks to the molecular particles that are released by the decomposing body, traveling to the surface and picked up by the dog's smell.

When this decompose process is done, it is harder for a dog to sense the diseased body but certainly not impossible, in fact in numerous cases dogs could smell a body some years later after burial for example or months later after drowning and lying on the bottom underwater.

Deployment of people on the shores:

Also people on the shore are sometimes put on watch to see if they can detect anomalies or objects on the water surface. Of course this is only possible when the water is not too wide. However, they often can search the fringes of reeds and bushes or shrubs on the bank of the river or channel to see if the drowning victim washed ashore and is stuck in the riverbank. That often happens.

Soon information will be add.

More information about drowning can be found here

We thank all people very much that helped in any way to find missing victims of drowning